ALLAH’IN KALPTE KONUŞAN LÜTFU

ALLAH’IN KALPTE KONUŞAN LÜTFU

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.

O Allah ki kalpleri evirip çeviren O’dur; hidayeti dilediğine lütuf, dilediğine imtihan kılar. O’na hamd eder, O’ndan yardım diler, O’ndan bağışlanma isteriz. Salât ve selâm, hak ile bâtılı ayıran ölçüyü bize emanet eden Efendimiz Muhammed Mustafa’ya (sav), onun âline, ashabına ve müminlerin üzerine olsun.

“Allah (c.c), bir kulunun hayrını (iyiliğini) isterse, ona kendi içinden bir nasihatçi nasip eder. Böylece ona iyilikleri emreder ve onu haramlardan da sakındırır.” [bk. Münavi, Feyzü’l-Kadir 1/ 272 (419); Aclunî, Keşfu’l-Hafa

1/ 78]

Allah bir kulunu sevip ona hayır dilediğinde, onun içine bir uyanıklık, bir iç ses, bir vicdan nuru yerleştirir.

Her insanın içinde bir “uyanıklık” vardır. Bu, kimse bakmazken bile doğruyu yapmaya, yanlıştan uzak durmaya iten bir dürtü gibidir. Herkes bunu zaman zaman yaşar. Bu dürtü; Aklın çalışması, vicdanın sesi, insanın yaratılışına konmuş doğru-yanlış, iyi-kötü ayrımının harekete geçmesidir. Temiz kalpli insanların bu dürtüyle hemen harekete geçmesi bundandır.

Akıl bu ayrımı yapacak olgunluğa yani buluğ çağına eriştiğinde sorumlu tutulmaktadır. Buluğ çağına girildiğinde aklın muhatap alınması bu sebepledir.

Peki bu içteki nasihatçi akıl mıdır kalp midir ?

AKIL : Doğruyla yanlışı mantıkla ayırt eden güçtür.Ne yaparsan ne olur, sonucunu önceden hesaplar. Ama her zaman ahlâkî olanı seçmez. Çünkü akıl, bazen menfaati gözeterek kötü bir yolu da makul gösterebilir.

Bu yüzden, “iç nasihatçi” sadece akıl değildir.

Çünkü her akıllı insan, içinden doğru sese uymaz.

KALP:  Ahlakî duyguların, merhametin, haya ve iç arınmanın merkezidir. Kalp, Allah’la cc bağlantı kurabilen tek manevi merkezdir. Kur’an’da ‘kalbi olan dinler’ denir:

“Şüphesiz bunda kalbi olan kimse için öğüt vardır.” (Kaf 50/37)

Kalp, doğruya daha sadıktır. Bir yanlış yaptığında sıkışır, daralır, huzursuz olur. Ama kalp de bazen perdelenir. Günah ve gaflet kalbi kararttığında sesini duyuramaz hale gelir.

O Halde iç nasihatçi;

“Aklın muhakemesiyle, kalbin duygusunun buluştuğu vicdan merkezidir.”

Akıl doğru olanı bilir , Kalp doğru olana meyli taşır, Vicdan ise bu ikisini birleştirip içte bir uyarı oluşturur. O yüzden bu hadisteki nasihatçi ne sadece akıl, ne sadece kalptir.

Nasihat , Bu ikisi birlikte çalıştığında ve insan *Allah’tan bir yöneliş aldığında ortaya çıkar.

Bu yönelişler şu şekilde zuhur eder;

-Kalpteki ilham,

-Nefse karşı gelen vicdan sesi,

-Gafleti dürten uyanıklık,

-Günahı istemeyen ruh selameti

-Allah’ı anmaya götüren maneviyat

Bu hadis Allah’ın kulunun iç dünyasına yönelerek onu bilinçli ve uyanık hâle getirdiğini gösterir. Yani kulun içinde bir ilahi yönlendirme, bir nevi manevî sezgi oluşur.

Hâyır (Rahmet) Neden Dıştan Değil İçten Başlatılır?

Çünkü dış nasihat herkesedir,

ama iç nasihat sadece hayır verilen kuldadır.

Bu Hadis Nefsi Tezkiye ile ilgilidir. Kalp arındıkça, nefis temizlendikçe uyarı artar,  İç nasihatçi, tezkiye ilerledikçe güçlenir, ihmal edildikçe zayıflar. Ve bu içteki vaiz Allah’ın özel terbiyesidir.

Bu iç nasihatçi, Allah’ın -seçtiği-kuluna verdiği en büyük lütuflardan , ikramlardan biridir. İşte Allah’ın komutan olan bu kalbe rahmetidir. Bu komutan Allah’a karşı kişiyi hizaya, destura, saygıya getirir. Ve en önemlisi kişiyi kendine karşı da dürüst yapar.

O halde Müslümanlar kendilerini Allah’a karşı destura götürecek bu nasihatçiyi elde etmeye çalışmalıdırlar.

İnsan bunu elde etmeye çalıştıkça muhakkak güzel bir ahvalde olacaktır. Muhakkak ki sakındıkça da Allah o kişiye doğru yolu gösterecektir.

“Kim Allah’tan sakınırsa, Allah ona bir çıkış yolu verir.”

(Talak 2)

ESSELAMUALEYKÜM VE RAHMETULLAH