TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA MÜ’MİNUN SURESİ 36. VE 40. AYET-İ KERİMELER

36- Heyhat, o vaadolunduğnuz şey ne kadar uzak! ^[1][39]

37-  Dünya hayatından aşka hayatımız yoktur. Ölürüz, yaşarız. Biz, diriltilecek değiliz. ^[2][40]

38-  O Allah’a karşı yalan uyduran bir adamdan başka bir şey değil­dir. Biz, ona inananlar değiliz.”

Allah Teala bu âyet-i kerimelerde, Nuh aleyhisselamdan sonra gönderi­len Peygamberin kavminin de, zenginlikleriyle sımanın, öldükten sonra dirilme­yi inkâr eden, yaşamayı sadece dünya hayatından ibaret sanan ve bunların aksi­ni söyleyen Peygamberlerini yalanlayan, hafife alan bir kavim olduğunu beyan ediyor. ^[3][41]

39- O Peygamber: “Rabbim, beni yalanlamalarına karşı bana yar­dım et.” dedi.

Nuh aleyhisselamdan sonra Salih ve Hud Peygamber de kavminin inkarcılıkta ısrar ettiklerini görünce onların düzelmelerinden ümidi kesmiş ve rabbine yönelerek kendisine yardım etmesini dilemiştir. ^[4][42]

40- Allah da: “Onlar az sonra mutlaka pişman olacaklar.” dedi. ^[5][43]