TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA ŞUARA SURESİ 101. VE 110. AYET-İ KERİMELER

101- Ne de yakın bir dostumuz. ^[1][89]

102- Keşke dünyaya geri dönüşümüz olsa da iman edenlerden olsak.”

Allah Teala, bu âyet-i kerimelerde, cehennemliklerin gerek birbirleriyle gerekse tapmış oldukları putlarla nasıl cedelleştiklerini, suçlan nasıl birbirlerine yüklemeye çalıştıklarını beyan etmekte, bir daha dünyaya dönmeleri mümkün olduğu takdirde iman edeceklerini ve iyi amel işleyeceklerini söylediklerini zik­retmektedirler. Ancak, âhiretten dünyaya bir daha dönüş yoktur ve orada kâfirlerin sızlanmaları boşuna olacaktır. ^[2][90]

103- Şüphesiz bunda büyük bir ibret vardır. Ne var ki çokları yine de iman etmediler. ^[3][91]

104- Şüphesiz ki rabbin, herşeye galiptir, çok merhametlidir.

Şüphesiz ki İbrahim’in, kavmine karşı beyan ettiği bu delillerde, ibret alan akıl sahipleri için büyük bir ibret vardır. Bunlar, Allah’ın, süregelen kanun­larının bir ifadesidir. Ne var ki İbrahim kavminin çoğu yine de iman etmediler. Ey Muhammed, şüphesiz ki rabbinin, kâfirleri cezalandırması pek şiddetlidir. Hiçbir kimse ona karşı gelemez. O, tevbe edenlere karşı ise çok merhametlidir. ^[4][92]

105- Nuh kavmi, gönderilen Peygamberleri yalanladı. ^[5][93]

106-  Bir zaman, kardeşleri Nuh, onlara şöyle demişti: “Allah’tan korkmaz mısınız? ^[6][94]

107- Şüphesiz ben, size gönderilen “Emin” bir Peygamberim. ^[7][95]

108- Allah’tan korkun ve bana itaat edin. ^[8][96]

109-  Ben, davetime karşılık sizden herhangi bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, ancak âlemlerin rabbinc aittir.” ^[9][97]

110: artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”

Nuh kavmi, Allah’ın, kendilerine göndermiş olduğu Peygamberleri yalan­ladılar. Bir zaman, kendilerine Peygamber olarak gönderilen Nuh onlara şöyle demişti: “Allah’ı inkâr ederek ve Peygamberlerini yalanlayarak sizi cezalandır­masından hiç korkmuyor musunuz? Şüphesiz ki ben, Allah tarafından size gön­derilmiş ve ilahi vahyi size tebliğ ile görevlendirilmiş bir Peygamberim. Ey kavmim, inkârınıza karşı Allah’ın sizi cezalandırmasından korkun. Öğütlerimde bana itaat edin. Ben sizden, hakkı tebliğ etme karşılığında herhangi bir ücret is­temiyorum. Benim mükâfatım, ancak âlemlerin rabbi olan Allah’a aittir. O halde Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”

Allah teala bu âyet-i kerimelerde, Nuh (a.s.)in, kavmi ile arasında ge­çen olayların kıssasını beyan etmektedir. Hz. Nuh, yeryüzünde inkarcılığın ilk meydana geldiği zamanda gönderilmiş olan bir Peygamberdir. Kavmini, dokuz-yüz elli sene iman etmeye davet etmesine rağmen kavmi inkarcılığında ısrar et­meye devam etmiş ve neticede tufan hadisesiyle boğularak yok olmuşlardır. ^[10][98]