TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA MÜ’MİNUN SURESİ 106. VE 110. AYET-İ KERİMELER

106- OnJar şöyle derler: “Ey rabbimiz, bize kötülüğümüz galip geldi. Biz, sapık bîr kavim olduk. ^[1][112]

107- Rabbimiz, bizi buradan çıkar. Eğer tekrar inkâra dönersek, ger­çekten zalimler oluruz.”

Bu âyet-i kerime şu şekillerde izah edilmiştir: “Rabbimiz, bizim bed­bahtlığımız bize galip geldi de sapık bir kavim olduk.”

“Rabbimiz, alın yazımız bize galip geldi de sapık bi kavim olduk.”

İbn-i Cüreyc diyor ki: “Bize rivayet edildiğine göre, cehennemlikler önce cehennem zebanilerine seslenerek: “Rabbinize dua edin de azabımızdan bir gün olsun hafifletsin.” derler^[2][113] Zebaniler, Allah’ın dilediği kadar susarlar ve belli bir zaman sonra onlara şöyle cevap verirler: “Hadi dua edin.” Kâfirlerin duası ise sapıklıktan başka bir şey değildir. ^[3][114] “Sonra cehennemlikler, cehennemin baş zebanisine seslenirler: Ey Mâlik, hiç olmazsa rabbin, canımızı alsın.” Mâlik ise onlara kırk yıl cevap vermez. Sonra şöyle der: “Siz bu azapta bekleti­leceksiniz. ^[4][115]Sonra, cehennemliklerin içinden bedbaht olanlar rablerine seslenirler ve şöyle derler: “Ey rabbimiz, bize kötülüğümüz galip geldi. Biz, sapık bir kavim olduk.” “Ey rabbimiz, bizi buradan çıkar. Eğer tekrar inkâra dönersek gerçekten zalimler oluruz.”

Allah onlara, dünyanın var olduğu müddet kadar bir zaman cevap ver­mez. Sonra da onlara şu cevabı verir; “Kesin sesi. Benimle konuşmayın.” ^[5][116]

108- Allah onlara şöyle der: “Kesin sesi, oturun yerinizde. Benimle konuşmayın. ^[6][117]

109-110- Çünkü kullarımdan bir zümre vardı. Onlar: “Rabbimiz, biz iman ettik. Bizi bağışla, bize merhamet et. Sen merhamet edenlerin en ha-yırlısısın.” derlerdi de siz onları alaya alırdınız. O kadar ki bu davranışınız, beni anmayı unutturdu. Siz onlara hep gülüyordunuz. ^[7][118]