sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolartefsir derslerikavram derslerimedaricus salikin

TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA ŞUARA SURESİ 170. VE 180. AYET-İ KERİMELER

TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA ŞUARA SURESİ 170. VE 180. AYET-İ KERİMELER
Nisan 1, 2026 09:56
4
A+
A-

170-171- Bunun üzerine biz de, geride kalıp helak olanlardan bir yaş­lı kadın dışında Lut’u ve bütün ailesini kurtardık. [1][154]

 

172- Sonra diğerlerini helak ettik. [2][155]

 

173-  Üzerlerine öyle bir çeşit yağmur yağdırdık ki, uyarılıp ta yola gelmeyenlerin yağmuru ne kötüdür. [3][156]

 

174- Şüphesiz bunda büyük bir ibret vardır. Ne var ki çokları yine de iman etmediler. [4][157]

 

175- Şüphesiz ki senin rabbin, herşeye galiptir, çok merhametlidir.

Burada zikredilen “Geride kalan yaşlı kadın.” Lut (a.s.)ın karışıdır. Bu husus diğer âyetlerde açıklarım aktadır, Allah Teala, Lut (a.s.)a ve ona tabi olan­lara, sabahleyin erkenden giderken, çığlık sesi işittiklerinde geri dönüp bakma­malarını emretmiş, Lut ve ona iman edenler bu emre uyarak yollarına devam et­miş, geri dönüp bakmamışlar. Fakat Lut (a.s.)ın karısı geri dönüp bakmış bu se­beple ilahi azaba o da yakalanmıştır. Allah Teaîa bu kavmin üzerine öyle bir yağmur yağdırmıştır ki, bu yağmur başka âyetlerde şöyle beyan edilmiştir, “Azap emrimiz gelince, yaşadıkları ülkenin üstünü altına çevirdik. Üzerine, rab-bin tarafından işaretlenmiş kızgın taşlan sağanak halinde yağdırdık. Bu azap, zalimlerden hiçbir zaman uzak değildir. [5][158]

 

176- Eyke halkı da gönderilen peygamberleri yalanladı. [6][159]

 

177- Bir zaman Şuayb onlara şöyle derpişti: “Allah’tan korkmaz mı­sınız?” [7][160]

 

178- Şüphesiz ben size gönderilen emin bir Peygamberim. [8][161]

 

179- Allah’tan korkun ve bana itaat edin. [9][162]

 

180- Ben, davetime karşılık sizden herhangi bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak, âlemlerin rabbinc aittir.

Allah Teala Şuayb (a.s.)ı da Medyen şehrinde yaşayan “Eyke” halkına

Peygamber olarak göndermiştir.

“Eyke” kelimesi “sık ormanlık” anlamına gelmektedir. Bunlara bu adın verilmesi, ya ağaca tapmalarından veya ağaçlık bölgede yaşamalanndandir.

Şuayb (a.s.) bu kavmi Allah’tan korkmaya davet etmiş ve kendisinin on­lara Peygamber olarak gönderildiğini bildirmiştir. O kavimde görülen en açık günahın, ölçü ve tartılan eksik yapmaları ve bu yolla insanların haklarını yeme­leridir. Şuayb (a.s.) bu kavmi uyararak şöyle demektedir: [10][163]

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.