TABERİ (RH.A)’İN BAKIŞ AÇISIYLA SEBE SURESİ 41. VE 45. AYET-İ KERİMELER

41-  Melekler de: “Seni, layık olmadığın sıfatlardan tenzih ederim. Bizim dostumuz onlar değil sensin. Hayır, onlar cinlere taparlardı. Çoğu onlara inanıyordu.” derler.

Allah teala bu âyet-i kerimelerde, kendisine ortak koşanları, kıyamet gü­nünde mahlukatın huzurundu, kimlere taptıkları hususunda hesaba çekerek rezil ve rüsvay edeceğini beyan etmektedir. Allah, kıyamet gününde bütün insanları bir araya toplayacak ve sonra meleklere soracak “Bu: müşrikler beni bırakıp siz­lere mi tapıyorlardı?” melekler ise diyeceklerdir ki: “Hâşâ rabbimiz, biz seni, la­yık olmadığın sıfatlardan tenzih ederiz. Bizim velimiz onlar değil sensin. Onlar bize tapmıyorlar, cinlere tapıyorlardı. Onların çoğu şeytanlara inanıyor ve söy­lediklerine aklanıyorlardı.” ^[1][51]

42- Bugün birbirinize ne bir fayda ne bir zarar vermeye güç yetirebi­lirsiniz. Zalimlere: “Dünyada yalanladığınız ateşin azabını tadın.” diyece­ğiz.

Anık kıyametin koptuğu bu günde, sizlerin birbirinize herhangi bir men­faat veya zarar verme imkanınız yoktur. Allahtan başkasına tapanlar da kentli­lerine tapınılan şeyler de acizlikte eşittirler. O gün biz, Allahtan başkasına tapan zalimlere: “Varlığını yalanladığınız cehennemin ateşini tadın bakalım.” diyece­ğiz. ^[2][52]

43- Kâfirlere, âyetlerimiz apaçık okunduğu zaman “Bu sizi, babala­rınızın taptığı şeylerden alıkoymak isteyen bir adamdan başka birşey değil­dir.11 dediler. “Bu Kur’an, uydurulmuş bir yalandan başka birşey değil­dir.” dediler. Kâfirler, hak olan Kur’an kendilerine geldiği zaman: “Bu, apaçık bir sihirden başka birşey değildir.” dediler.

Allah teala bu âyet-i kerimede, kâfirlerin cehennem azabını hak ettikle­rini beyan ediyor. Zira onlar, kendilerine Allahin âyetlerini okuyan peygamberi yalanlamışlar, âyetler hakkında “Apaçık bir sihir.” “Bir iftira.” gibi sözler söyle­mişlerdir.

Allah teala bunların sözlerini aktararak buyuruyor ki: “Allaha ortak ko­şan bu kâfirlere, hak olduğu açık olan âyetlerimiz okunduğunda onlar, âyetlerimizi okuyan Muhammed’e: “Bu adama tâbi olmayın, zira bu sizi, ataları­nızın dininden alıkoymak isteyen adamdan başka birisi değildir.” demişlerdir. Yine onlar: “Ey Muhammed, senin bize okuduğun Kur’an uydurulmuş iftiradan başka bir şey değildir.” demişlerdir. Keza, hak Peygamber olan Muhammed’i in­kar eden bu kâfirler, kendilerine peygamber geldiğinde: “Onun söyledikleri apa­çık sihirden başka birşey değildir.” demişlerdir. ^[3][53]

44- Biz o müşriklere, okuyup ders alacakları kitaplar vermedik ve senden önce kendilerine uyarıcı bir peygamber de göndermedik.

Ey Muhammed, âyetlerimize “Apaçık bir sihirdir.” diyen bu müşriklere, okuyup öğüt alacakları kitaplar vermedik. Senden önce bunlara uyarıcı bir pey­gamber de göndermedik. Halbuki onlar daha önce kendilerine kitap gönderilme­sini ve aralarından birinin peygamber olarak gönderilmesini arzuluyor!ardı. Allah, kendilerine bunları lütfedince bu sefer de onları yalanlamaya başladılar. ^[4][54]

45- Bunlardan önce gelenler de peygamberlerini yalanlamışlardı. Oysa bunlar, kendilerinden önce geçen insanlara verdiğimiz nimetlerin onda birine bile erişememişlerdir. Onlar, peygamberlerini yalanlamışlardı. Ama benim onları cezalandırmam nasd oldu bir bak.

Ey Muhammed, senin ümmetinden, Allaha ortak koşan müşriklerden ön­ce gelen mümmetler de peygamberlerini ve kendilerine indirdiğimiz kitapları yalanlamışlardı. Onlar senin ümmetinden daha güçlü ve kuvvetliydiler. Öyle ki senin ümmetin, onlara verilen maddi gücün onda birine bile ulaşamamışlardır. Evet, onlar da peygmaberlerini yalanlamışlardı. Fakat benim onları cezalandır­mam nasıl oldu bir görseydin. O halde senin kavmin de, kendilerinden daha güçlü olanlardan ibret alıp âyetlerimi ve peygamberlerimi yalanlamasınlar. ^[5][55]