MÜSLÜMANLAR BİRLEŞİN!

MÜSLÜMANLAR BİRLEŞİN!

Hamd, gayemizin sadece rızası olduğu, elimizdeki nimetlerin hatta elimizin sahibi, yazmayı öğreten, Alemlerin Rabbi olan Allah’a (cc), Salat ve Selam da Müminlerin Önderi, yaşayan Kur’an, Kâinatın göbeğine İslam yazan Muhammed (sav)’e, tertemiz aline ve yiğit ashabına olsun.

‘’Ölüm döşeğine yatmış olan hikmet ehli bir zat, çocuklarını başına topladı. Çocukları oldukça kalabalıktı. Hikmet ehli zat çocuklarına şöyle dedi: ‘’Her biriniz birer sopa getirin.’’

Çocukları babalarının isteğini yerine getirdi. Hikmet ehli zat, değnekleri bir araya getirerek demet yaptı ve: ‘’Bu demeti kırın’’ dedi. Çocukları ne kadar uğraştıysa da değnek demetini kıramadı. O zat daha sonra demeti bozdu ve herkesin bir değnek alıp kırmasını söyledi. Çocukları değnekleri kırdı.

Bunun üzerine hikmet ehli zat çocuklarına şöyle dedi: ‘’İşte siz, benden sonra bu değnekler gibisiniz. Bir arada olduğunuz müddetçe, hiç kimse size galip gelemez. Ayrıldığınız zaman, düşmanlarınız size hakim olur ve sizi helak eder.’’^[1]

‘’Hep birlikte Allah’ın ipine (kitabına, dinine) sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın. Allah’ın üzerinizdeki nimetini düşünün. Hani siz birbirinize düşmanlar idiniz de, O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O’nun (bu) nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size âyetlerini böyle apaçık bildiriyor ki, doğru yola eresiniz.‘’^[2]

Seyyid Kutub (rha) bu ayet-i kerimenin tefsirinde şunları söyler: ‘’ Yahudilerden birisi Evs ve Hazreç’ten bir topluluğa rastlar. Onların uzlaşmaları ve ittifakları yahudinin hoşuna gitmez. Yanında bulunanlardan birisine yanlarına gidip oturmasını ve “Buâs Günü”ndeki savaşlarını hatırlatmasını söyler. Adam söylenenleri yapar. Böylece toplulukta bulunanların nefislerinde hamiyyet duygusunu canlandırır. Birbirine kızar ve birbirlerine düşerler. Cahiliyedeki armalarıyla birbirlerini çağırıp silahlarını isterler ve “Harre” denilen yerde buluşmak üzere sözleşirler.

Bu durum Resulullah’a haber verilince yanlarına gelip onları sakinleştirdikten sonra “Ben aranızda olduğum halde cahiliye davası mı?” buyurur ve arkasından yukarıdaki ayet-i kerimeyi okur. Bunun üzerine her iki taraf da pişman olur.

Barışıp birbirlerine sarılarak silahlarını bırakırlar. Allah(cc) da onlardan hoşnut olur. (…)

Rivayet edilen hadise, Allah’ın ipine sarılarak O’nun hayat için koyduğu metod etrafında bir araya gelecek her müslüman topluluk için yahudilerin sürekli kuracakları tuzaklardan bir örnektir.’’^[3]

‘’Ayrıca Allah’a ve Resulüne itaat edin. Ve birbirinizle didişmeyin. Sonra içinize korku düşer ve kuvvetiniz elden gider. Sabırlı olun, çünkü Allah sabredenlerle beraberdir.’’ ^[4]

Elmalılı Hamdi Yazır (rha) bu ayet-i kerimenin tefsirinde şunları söyler: ‘’Yani zayıf, tembel, çekingen ve korkak olursunuz, salaklaşır, yılgınlaşırsınız ve rüzgarınız kesilir, havanız söner, ağırlığınız kaybolur, devletiniz elden gider.’’^[5]

Hadis-i Şerifte buyuruldu ki:

‘’Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: “Size çullanmak üzere, yabancı kavimlerin, tıpkı sofraya çağrışan yiyiciler gibi, birbirlerini çağıracakları zaman yakındır.”

Orada bulunanlardan biri: “O gün sayıca azlığımızdan mı?” diye sordu: “Hayır,” buyurdular. “Bilakis o gün siz çoksunuz. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi hiçbir ağırlığı olmayan çer-çöpler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak!” “Zaaf da nedir ey Allah’ın Resulü?” denildi. “Dünya sevgisi ve ölüm korkusu!” buyurdular.’’^[6]

Müslümanların bölük pörçük olmaları en çok kafirleri ve münafıkları sevindirecektir. Çünkü onlar, Müslümanların bölük pörçük olması için savaşanlar ve oyunlar oynayanlardır. Müslümanların İslam Sancağının etrafında birleşmeleri ve bunun için mücadele etmeleri zorunludur. Çünkü ‘’Bölük pörçük bir ümmet, düşmanla mücadele edemez.’’ Ayet-i kerimede ‘’Hep birlikte Allah’ın (cc) ipine sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın’’ buyurulmaktadır.  Bizler Kur’an ve Sünnet yolunda ilerlemeli ve birlik olmalıyız. Bölük pörçük yığınlar olmamalıyız!

Unutmamalıyız ki ‘’Allah, kendi yolunda kenetlenmiş bir duvar gibi saf bağlayarak savaşanları sever.’’ buyurmaktadır.^[7]

Allah(cc), bölünmenin ve parçalanmanın olmadığı, Müslümanların tek bir sancak altında birleştiği günlere bizleri şahid kılsın. Amin.

^[1] Alıntıdır.

^[2] A-li İmran, 103

^[3] Fi Zilal’il Kur’an, A-li İmran 103

^[4] Enfal, 46

^[5] Hak Dini Kuran Dili, Enfal 46

^[6] Ebu Davud, Melahim 5

^[7] Saff, 4