MÜMİNİN EN BÜYÜK SERMAYESİ

MÜMİNİN EN BÜYÜK SERMAYESİ

Bismillahirrahmanirrahim

Hamd ve Övgü kendisinden başka ilah olmayan Allah cc.’ya mahsustur.

Salat ve selam örneğimiz ve önderimiz Hz.Muhammed sav.’e, olsun inşallah..

İnsan hayatının en kıymetli hazinesi zamandır. Mal kaybedildiğinde yeniden kazanılabilir, sağlık kaybedildiğinde bir ölçüde geri elde edilebilir; fakat geçen zamanın geri dönüşü yoktur. Vakit, hiç kimseyi beklemez. İnsan bazen uyur, tembellik eder, oyalanır, gaflete düşer veya vazifelerini ihmal eder. Ancak zaman durmadan akıp gider. Bu sebeple akıllı insan, elinden kayıp giden şeyin farkına varan ve vakti gelmeden onu değerlendirmeye çalışan kişidir.

Vaktin önemini kavrayan kimse, hayatını hayırlı amellerle doldurmaya gayret eder. Çünkü bilir ki insanın dünyadaki ömrü sınırlıdır ve her geçen gün onu ebedî hayata biraz daha yaklaştırmaktadır. Böyle bir insan, ölüm vakti gelip çattığında geriye dönüp baktığında pişmanlık duymaz. Çünkü ömrünü boş eğlencelerle, gafletle ve unutkanlıkla değil; faydalı işler, ibadetler ve güzel amellerle geçirmiştir. Bundan dolayı geçmişine baktığında huzur ve sevinç hisseder.

İslam tarihinde salih insanlar zamanın değerini herkesten daha iyi anlamışlardır. Onlar vakti geçirmek için yaşamamış, aksine vakitle yarışmışlardır. Zamanın kendilerini geçip gitmesini beklememişler, her anı değerlendirmeye çalışmışlardır. Çünkü vakit bir daha geri dönmeyecek bir nimettir. Bu hakikati çok güzel ifade eden sözlerden biri de İmam Şafii’ye nispet edilen şu meşhur sözdür:

“Vakit kılıç gibidir; sen onu kesmezsen, o seni keser.”

Bu söz, zamanın ne kadar etkili ve keskin bir sermaye olduğunu göstermektedir. Nasıl ki keskin bir kılıç dikkatsiz davranan kişiye zarar verebilirse, zaman da değerlendirilmediğinde insanın ömrünü tüketir ve onu hüsrana sürükler. İnsan vakti boşa harcadığında aslında hayatından parçalar kaybetmektedir. Çünkü ömür, günlerin ve saatlerin toplamından ibarettir. Günler geçtikçe insanın ömrü de eksilmektedir.

Bu gerçeği ifade eden büyük âlim ve zahidlerden biri olan Rabia el-Adeviyye ile Süfyan es-Sevrî’nin sözleri de son derece düşündürücüdür. Süfyan es-Sevrî şöyle demiştir:

“Sen sayılı günlerden ibaretsin. Bir gün geçince senin de bir parçan gider. Parça gittikçe bütünün gitmesi de an meselesidir. Sen bunu biliyorsun; o halde buna göre amel et.”

Bu söz, insanın aslında zamandan oluştuğunu anlatmaktadır. Her geçen gün yalnızca takvimden bir yaprak eksilmemekte, insanın ömründen de bir bölüm eksilmektedir. Bu nedenle mümin, her gününü Allah’ın rızasını kazanacak amellerle değerlendirmeli; ilim, ibadet, tefekkür ve insanlara fayda sağlayacak çalışmalarla meşgul olmalıdır.

Günümüz insanı için de aynı soru geçerlidir: Acaba bizler vaktin değerini gerçekten biliyor muyuz? Yoksa oyalanmalar, gereksiz meşguliyetler ve gaflet sebebiyle ömrümüzü tüketiyor muyuz? Zamanımızı bizi Allah’a yaklaştıracak amellerle mi geçiriyoruz, yoksa yalnızca dünya hayatına yönelik meşguliyetlerle mi dolduruyoruz? Bu sorular her Müslümanın kendisine samimiyetle sorması gereken sorulardır.

Vakit, insanın en büyük sermayesidir. Bir gün tükenip gittiğinde geri getirilemez. Bu sebeple mümin, her gününü son günüymüş gibi değerlendirmeli, boş işlerden uzak durmalı ve ömrünü Allah’ın razı olacağı şekilde geçirmeye çalışmalıdır. Çünkü vakit, onu değerlendirenleri yükseltir; ihmal edenleri ise pişmanlığa sürükler. Akıllı insan, geçmeden önce zamanın kıymetini bilen ve her anını ebedî hayatına yatırım yapacak şekilde değerlendiren kişidir. Böylece hem dünyada bereketli bir ömür sürer hem de ahirette kazananlardan olmayı ümit eder.

Asr Suresi

• ”Asr’a andolsun ki insan muhakkak hüsrandadır. Ancak içlerinden iman edip, salih amel işleyenler, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna.”

Velhamdülillahi Rabb’il Alemiin..

Kaynak: Davetçinin Eğitim ve Ahlakı / Abdülhamid Bilali.