NE İLE KARŞILAŞMAK İSTİYORUZ?

Hamd Alemlerin Rabbi Rahman Rahim Kahhar ve Cebbar olan Allaha mahsustur salat ve selam Resulullah sav aline ashabına ve bütün Müslümanları üzerine olsun.

Müslüman cennetle kendini motive eder ve cehennemlede  kendini sakındırır   akıbet endişesi taşıyan her bir fert ölüm ve sonrasını tefekkür edip kendisine çeki düzen vermeye ve akıbet endişesini kalbinde derinleştirmeye çalışır Rabbim bu hadisi şerifi bizlere hidayet vesilesi kılsın ve kalplerimizi hidayeti üzere sabit kılsın

(1) Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Ensardan bir adamın cenazesinin peşinden, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile birlikte kabre kadar gittik. Henüz daha kabri açılmamıştı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kıbleye doğru oturdu, biz de Onun etrafında oturduk. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) elinde yere vurduğu bir değnek vardı. Bir göğe, bir yere bakmaya başladı. Gözlerini üç defa kaldırıp indirdi. İki ya da üç defa şöyle buyurdu:

“Kabir azabından Allah’a sığınınız!”

Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) üç defa şöyle buyurdu:

“Ey Allah’ım! Şüphesiz ki, ben kabir azabından Sana sığınırım!”

Daha sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

“Mü’min bir kulun dünya ile alakası kesilip, ahirete yönelmeye başladı mı kendisine semadan yüzleri güneş gibi parlayan beyaz yüzlü melekler iner. Beraberlerinde cennet kefenlerinden bir kefen ve cennet kokularından da bir koku bulunur. Nihayet melekler o kişiden gözün görebildiği kadar uzak bir mesafede otururlar. Sonra ölüm meleği gelir ve o kişinin başının yanında oturup, şöyle der:

−Ey hoş ve mutmain olan nefis! Allah’tan bir mağfirete ve bir hoşnutluğa gitmek üzere çık! Onun canı su kabından damlanın akması gibi akarak çıkar. Ölüm meleği de o canı alır. Nihayet canı çıktı mı sema ile yer arasındaki bütün melekler ona dua ederler. Semanın kapıları ona açılır. Bütün kapılarda bulunan melekler, yüce Allah’a ruhuyla yükselmesi için dua ederler. Ölüm meleği onun canını aldığı zaman melekler, bir göz açıp kapatacak bir süre kadar dahi olsa onu asla bırakmazlar! Hemen onu alır ve canını cennet kefenine koyarlar. İşte bu, yüce Allah’ın En’am Suresi 61. ayeti bunu anlatmaktadır:

Nihayet birinize ölüm gelse, elçilerimiz onun ruhunu alırlar. Onlar eksik de yapmazlar!

Yeryüzünde bulunan en güzel misk kokusundan daha hoş olarak ruhu çıkar. Melekler onun ruhunu alıp yükselirler. Meleklerden bir topluluğun yanından geçtikleri zaman mutlaka melekler:

−Bu hoş ve temiz ruh kimindir? derler. Onlar da:

−Bu filan oğlu filandır, diyerek dünyada iken ona verilen isimlerin en güzelini söylerler. Nihayet bu ruh ile dünya semasına ulaşırlar. Onun için kapının açılmasını isterler ve kapı açılır. Her bir semadan o semanın mukarreb olan melekleri bir sonraki semaya uğurlarlar. Nihayet onu yedinci semaya ulaştırırlar ve Allah Azze ve Celle şöyle buyurur:

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ كِتَابٌ مَّرْقُومٌ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ

Kulumun kitabını İlliyyin’de yazınız! İlliyyin’in ne olduğunu sen nereden bileceksin? O yazılmış bir kitabtır. Mukarreb olanlar onu müşahede ederler.” Onun kitabı İlliyyin arasında yazılır.

Sonra Allah Azze ve Celle şöyle buyurur:

Kulumu tekrar yeryüzüne götürünüz! Kuşkusuz ki, ben onlara şunu vadettim. Ben onları oradan yarattım, onları oraya iade edeceğim ve ikinci bir defa daha onları oradan çıkartacağım!

Bunun üzerine, yere geri döndürülür ve tekrar ruhu onun cesedine geri verilir. O arkadaşlarının onu bırakıp gittikleri vakit ayakkabılarının sesini işitir. Onlar geri dönmekte iken bu sefer ona şiddetle bağırıp çağıran Münker ve Nekir isimli iki melek gelir ve ona şiddetle bağırırlar ve onu oturtarak ona şöyle derler:

−Rabbin kimdir? O kişi de onlara:

−Rabbim Allah’tır, der. Melekler de ona:

−Dinin nedir? diye sorarlar. O kişi de onlara:

−Dinim İslam’dır, der. Melekler de ona:

−Size gönderilen bu adam kimdir? diye sorarlar. O kişi de onlara:

−O, Muhammed’dir ve Allah’ın Rasulüdür. Bize beyineler/deliller ile hidayet getirdi. Bizde Onun da’vetine icabet ettik ve Ona uyduk. O adam, Muhammed’dir’ der. Meleklerin bu sözü üç kere tekrarlanacaktır. Melekler de ona:

−Amelin nedir? diye sorarlar. O kişi de onlara:

−Allah’ın Kitabını okudum, ona iman ettim ve onu tasdik ettim, der. Bu sorgu esnasında kulun namazı, orucu, zekatı ve diğer iyilikleri hazır bulunur. Allah’ın bir vaadi olarak bu mü’min kul bu suallere istenildiği gibi cevap verir. Melek ona şiddetlice:

−Rabbin kimdir? Dinin nedir? Rasulullah kimdir? diye sorar. İşte bu mü’minin karşı karşıya kalacağı son fitne olacaktır. İşte bu, Allah Azze ve Celle’nin İbrahim Suresi 27. ayetinde anlatılan budur:

يُثَبِّتُ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ…

Allah, iman edenleri dünya hayatında da, ahiret hayatında da sabit bir sözle (tevhid sözüyle) sabit tutar…

O kişi:

−Rabbim Allah’tır, dinim İslam’dır, Rasulüm Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’dir, der. Mü’min kulun sorgusu esnasında verdiği bu cevaplar üzerine Allah gökten, onun cevaplarını tasdik eder ve kabrinin genişletilmesini, kendisine cennet yataklarından bir yatak hazırlanmasını, cennetten elbiseler giydirilmesini, cennetten kabrine güzel kokular ve ılık rüzgârlar esmesi için kabri ile cennet arasına bir kapı açılmasını emreder. Buna müteakiben kabri 70 zira yani 35 metre genişletilir ve aydınlatılır. Daha sonra yüzü güzel, elbiseleri güzel ve kokusu hoş bir adam ona gelir ve der ki:

−Seni sevindirecek şeyleri sana müjdeliyorum. Allah’tan bir rıza ve içinde ebedi nimetlerin bulunduğu cennetlerin müjdesini sana getirdim. İşte bu sana vaadolunan günündür. Mü’min kişi ona şöyle de der:

−Allah sana da hayırlı müjdeler versin, sen kimsin? Senin yüzün hayırlı şeylerle gelen kimsenin yüzüne benziyor. O kişi de ona:

−Ben senin dünyada işlemiş olduğun salih amelinim, der. Allah’a yemin ederim ki, ben seni şöyle bildim. Allah’a itaat hususunda çabuk davranan bir kimse idin. Allah’a masiyet hususunda ağırdan alırdın. Bundan dolayı Allah seni hayırla mükâfatlandırdı. Sonra ona, cennette açılan bir kapı ve cehenneme açılan bir kapı açılır ve denir ki:

−Eğer Allah’a isyan etmiş olsaydın, gideceğin yer bura olacaktı! Allah onun yerine sana bunu verdi. O kişi de cennette olanları görünce şöyle der:

−Rabbim! Kıyametin kopmasını çabuklaştır ki, ben aileme ve malıma kavuşayım! O kişiye şöyle dedir:

−Sen burada kal! O kişi de yeniden diriltilene kadar cennetteki makamını seyreder durur. Ruhu ise, yeniden bedene döneceği kıyamet gününe kadar cennet ağacına tutunmuş bir kuş olduğu halde temiz ruhların arasında bulunur.

Kâfir veya facir bir kişi dünya ile alakası kesilip, ahirete yöneldi mi, ona semadan kaba ve güçlü kuvvetli yüzleri siyah melekler semadan iner. Beraberlerinde cehennem ateşinden kaba elbiseler vardır! Nihayet melekler o kişiden gözün görebildiği kadar uzak bir mesafede otururlar. Sonra ölüm meleği gelir ve o kişinin başının yanında oturup, ona şöyle der:

−Ey murdar! Nefis, Allah’tan bir gazab ve öfkeye doğru çık! Ölüm meleğinin bu sözü üzerine, o kişinin ruhu cesedinde dağılır. Dalları budakları çok, demir çubuğun ıslak yünden çekilmesi gibi onun ruhunu çekip alır! Bu hal ile birlikte damarları ve sinirleri paramparça olur! Gök ile yer arasında ki, her bir melek ve semadaki bütün melekler ona lanet ederler! Semanın kapıları kapanır. O kişinin ruhu Allah’a çıkmaması için dua etmeyen hiçbir melek kalmaz! Ölüm meleği o ruhu, bu bedeni ezmek maksadıyla ve Allah’ın nimetlerinden yararlanmamak amacıyla, bedenin üzerine giyilen kıldan dokunmuş elbiselere gir! der. Melekler göz açıp kapatacak kadar bir zaman kadar dahi olsa, onun elini bırakmazlar! O kişiyi hemen o getirdikleri kaba elbiselere sararlar. O kişiden, yeryüzünde görülmüş en kötü kokan leşin kokusu gibi bir koku çıkar! Melekler onu alıp yükselirler. Meleklerden bir topluluğun yanından geçtiklerinde mutlaka melekler:

−Bu murdar ruh kimdir? derler. Onu götüren melekler de:

−Bu, filan oğlu filandır, diyerek dünya hayatında ona verilen en kötü ismiyle onu anarlar. Nihayet o, dünya semasına getirilir. Ona kapının açılması istenir ama ona kapı açılmaz!

Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Daha sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Araf Suresi 40. ayeti okudu:

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَآءِ وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَالِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ

Kuşkusuz ki, ayetlerimizi yalanlayıp da onlara karşı büyüklenenlere gök kapıları açılmayacaktır! Onlar, deve iğne deliğinden geçmedikçe cennete giremezler. Suçluları işte Biz böyle cezalandırırız!

Bunun üzerine Allah Azze ve Celle şöyle der:

Onun kitabını Siccin’de, yerin en alt tabakasında yazınız! Kulumu tekrar yeryüzüne götürünüz! Kuşkusuz ki, ben onlara şunu vaat etmiştim. Ben onları oradan yarattım, onları oraya iade edeceğim ve ikinci bir defa daha onları oradan çıkartacağım! Bu sefer o kişinin ruhu semadan savrulup atılarak kovulur ve cesedine döndürülür nihayet gelip cesedine düşer!

Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Hac Suresi 31. ayeti okudu:

…وَمَن يُشْرِكْ بِاللهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَآءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ

…Kim, Allah’a ortak koşarsa o sanki gökyüzünden düşüp, kuşların kaptığı yahut rüzgârın kendisini uzak bir yere attığı kimseye benzer.

Nihayet o kişinin ruhu cesedine iade edilir. O arkadaşlarının kendisini bırakıp gittikleri vakit ayakkabılarının sesini işitir. Bu halde iken şiddetle bağırıp çağıran ve azarlayan iki melek gelir ve onu korkutarak oturturlar. Melekler o kişiye şöyle derler:

−Rabbin kimdir? O kişi de onlara:

−Ah! Ah! Bilmiyorum, der. Melekler de ona:

−Dinin nedir? diye sorarlar. O kişi de onlara:

−Ah! Ah! Bilmiyorum, der. Melekler de ona:

−Bu size gönderilen adam hakkında ne dersin ve onun hakkında nasıl şahidlik edersin? diye sorarlar. O kişi, kendisine sorulan kişinin kim olduğunu anlayamaz ve şöyle der:

−Hangi adamı soruyorsunuz? Melekler de ona:

−Muhammed diye hatırlatırlar. Bunun üzerine o kişi:

−Ah! Ah! Bilmiyorum, insanlar (Muhammed hakkında) bir şeyler söylüyorlardı, ben de onların söylediği gibi söylüyordum. der. Bu cevap üzerine melekler de ona:

−Hay bilmez olasın ve hiçbir şey söyleyemez olasın! derler. Bu cevaba müteakiben Allah-u Teâlâ, o yalan söylemiştir! Ona cehennem ateşinden bir yatak serilmesini, sıcak ve kavurucu rüzgârın girmesi için cehennemden onun kabrine bir kapının açılmasını emreder. Cehennemin ateşinin sıcağı ve deri gözeneklerinden işleyen sıcak havası da ona ulaşır. Onun cehennemdeki mekanı kendisine gösterilir ve:

−Bu senin mekânındır, denilir. O kişiye de cennetten bir yer gösterilir ve:

−Eğer Allah’a itaat etmiş olsaydın burası senin olacaktı, denilir. O kişi de kazandığı ve kaybettiği yerleri görünce acısı ve ızdırabı katlanır. Sonra o adamın kabri, o kadar daraltılır ki, kaburgaları birbirine geçer! İşte bu, Allah’ın vaat ettiği sıkıntılı ve sıkıcı hayattır!

Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Buna müteakiben Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ta-Ha Suresi 124. ayeti okudu:

Nitekim Allah Azze ve Celle şöyle buyurmuştur:

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى

Herkim Benim zikrimden/Kur’anım’dan yüz çevirirse, şüphesiz ki, onun sıkıntılı bir hayatı olur ve Biz onu, kıyamet gününde de kör olarak haşrederiz!

Sonra o adama yüzü ve elbiseleri çirkin, kötü kokan bir adam gelir ve ona şöyle der:

−Ben sana hoşuna gitmeyecek şeyleri bildiriyorum. İşte bu sana daha önce vaadolunan günündür, der ve onu Allah’ın azabı ile müjdeler. O da ona şöyle der:

−Sana da Allah hayır sözü işittirmesin! Sen kimsin? Yüzün kötü şeylerle gelen kimsenin yüzüne benziyor. O adam şu cevabı verir:

−Ben senin kötü amelinim! Allah’a yemin ederim ki, ben seni Allah’a itaatte işi ağırdan alan, Allah’a isyana hızlıca koşan bir kişi olarak biliyorum. Allah da sana kötülüğünün karşılığını versin. Sonra ona gözleri görmeyen, kulakları duymayan ve konuşmayan, elinde de bir balyoz bulunan bir kişi görünür. Bu balyozu bir dağın üzerine indirecek olsa o dağ toprak olur. Ona bu balyozla öyle bir darbe indirir ki, bu darbe ile o kişi kabrinde toprağa döner! Daha sonra, Allah Azze ve Celle onu tekrar eski haline getirir ve ona musallat edilen kişi ona bir daha vurunca, o öyle bir feryad eder ki, doğu ile batı arasındaki insanlarla cinlerden başka her şey o feryadı işitir! Sonra ona cehennem ateşine giden bir kapı açılır ve cehennemden ona yaygılar yayılır! O adam da şöyle der:

−Ey Rabbim! Kıyamet kopmasın! Allah da onu tekrar diriltinceye kadar o kişi kabrinde azap görmeye devam eder.”

Elhamdulillahirabbil alemin

Buhari 1/243, 3/1260, 1294, Müslim 905/11, 2870/70, Malik Muvatta 1/188, 189, İbni Hibban 3120, Ebu Davud 4753, Terğib ve Terhib 7/67, 77, Nesei 2059, 2075, İbni Mace 4269, 4271, Ahmed bin Hanbel Müsned 4/287, 288, No: 17803, 18559 18733, 18815, Hâkim 1/37, 40, Tayalisi 753, Acurri eş-Şeria 367, 370, Albânî Ahkamu’l-Cenaiz 199, Albânî Sahîhu’l-Cami’ 1676